Mogilka 121/40 - Notowanie 217 (02.01.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł  

01.    01.    06.    YMA - 2001
02.    07.    04.    Guerilla Toss - CEO of Personal & Pleasure
03.    02.    07.    bar italia - Plastered
04.    10.    04.    Stereolab - Fed Up with Your Job
05.    05.    06.    David Byrne - T Shirt
06.    06.    07.    Gorillaz - The God of Lying (feat. IDLES)
07.    04.    09.    Lily Allen - Fruityloop
08.    14.    03.    Sorry - Today Might Be the Hit
09.    03.    10.    The New Eyes - Highway Man
10.    08.    07.    Bill Callahan - The Man I'm Supposed to Be

11.    11.    05.    Smerz - Feisty
12.    15.    06.    Bucle Lunar - Subió el maldito dolar
13.    22.    04.    FKA twigs - Girl Feels Good
14.    12.    05.    Allie X - 7th Floor
15.    09.    05.    Hatchie - Only One Laughing
16.    21.    10.    Sudan Archives - My Type
17.    17.    09.    Ladytron - I See Red
18.    NE.   01.    Rochelle Jordan - Doing It Too
19.    27.    02.    Kula Shaker - Be Merciful
20.    13.    11.    Magdalena Bay - Human Happens

21.    33.    02.    Dubstar - We're the Lucky Ones
22.    29.    02.    Flora Fishbach - Comme Jean Reno (feat. Jean Reno)
23.    NE.   01.    Baxter Dury - Alpha Dog 
24.    24.    08.    Gelli Haha - Funny Music
25.    26.    03.    Mandy, Indiana - Magazine
26.    NE.   01.    Homogénica - Fan
27.    16.    12.    CMAT - EURO-COUNTRY
28.    19.    09.    Depeche Mode - In the End
29.    18.    08.    The Mountain Goats - Cold at Night
30.    28.    02.    Joanita - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)

31.    35.    04.    PVA - Enough
32.    NE.   01.    Gruff Rhys - Dos Amdani
33.    30.    13.    The Divine Comedy - Rainy Sunday Afternoon
34.    20.    12.    The Last Dinner Party - Second Best
35.    25.    08.    The The - Unrequited
36.    38.    05.    Not for Radio - Puddles
37.    36.    03.    Madison Beer - Yes Baby
38.    23.    13.    Baxter Dury - Hapsburg
39.    34.    15.    Allie X - Is Anybody Out There?
40.    31.    11.    Morcheeba - Bleeding Out

Eksmisja:

z 32 po 12 tyg. Hannah Frances & Daniel Rossen - Life's Work (max: 10)
z 37 po 14 tyg. Três Tristes Tigres - Água (max: 3)
z 39 po 13 tyg. Neko Case - Wincester Mansion of Sound (max: 5)
z 40 po 15 tyg. Hatchie - Lose It Again (max: 3)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej