Mogilka 121/40 - Notowanie 218 (09.01.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł

01.    01.    07.    YMA - 2001
02.    02.    05.    Guerilla Toss - CEO of Personal & Pleasure
03.    04.    05.    Stereolab - Fed Up with Your Job
04.    08.    04.    Sorry - Today Might Be the Hit
05.    10.    08.    Bill Callahan - The Man I'm Supposed to Be
06.    14.    06.    Allie X - 7th Floor
07.    18.    02.    Rochelle Jordan - Doing It Too
08.    12.    07.    Bucle Lunar - Subió el maldito dolar
09.    03.    08.    bar italia - Plastered
10.    06.    08.    Gorillaz - The God of Lying (feat. IDLES)

11.    07.    10.    Lily Allen - Fruityloop
12.    05.    07.    David Byrne - T Shirt
13.    13.    05.    FKA twigs - Girl Feels Good
14.    22.    03.    Flora Fishbach - Comme Jean Reno (feat. Jean Reno)
15.    11.    06.    Smerz - Feisty
16.    15.    06.    Hatchie - Only One Laughing
17.    09.    11.    The New Eyes - Highway Man
18.    31.    05.    PVA - Enough
19.    19.    03.    Kula Shaker - Be Merciful
20.    23.    02.    Baxter Dury - Alpha Dog 

21.    17.    10.    Ladytron - I See Red
22.    26.    02.    Homogénica - Fan
23.    21.    03.    Dubstar - We're the Lucky Ones
24.    25.    04.    Mandy, Indiana - Magazine
25.    NE.   01.    Chicarica  - Cara
26.    24.    09.    Gelli Haha - Funny Music
27.    30.    03.    Joanita - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)
28.    36.    06.    Not for Radio - Puddles
29.    NE.   01.    thức - nỗi buồn đô thị 
30.    NE.   01.    Pulp - The Man Comes Around

31.    37.    04.    Madison Beer - Yes Baby
32.    20.    12.    Magdalena Bay - Human Happens
33.    32.    02.    Gruff Rhys - Dos Amdani
34.    16.    11.    Sudan Archives - My Type
35.    29.    09.    The Mountain Goats - Cold at Night
36.    28.    10.    Depeche Mode - In the End
37.    34.    13.    The Last Dinner Party - Second Best
38.    27.    13.    CMAT - EURO-COUNTRY
39.    35.    09.    The The - Unrequited
40.    33.    14.    The Divine Comedy - Rainy Sunday Afternoon

Eksmisja:

z 38 po 13 tyg. Baxter Dury - Hapsburg (max: 1)
z 39 po 15 tyg. Allie X - Is Anybody Out There? (max: 1)
z 40 po 11 tyg. Morcheeba - Bleeding Out (max: 4)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej