Mogilska 121/40 - Notowanie 220 (23.01.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł 

01.    03.    04.    Rochelle Jordan - Doing It Too
02.    09.    05.    Flora Fishbach - Comme Jean Reno (feat. Jean Reno)
03.    02.    07.    Stereolab - Fed Up with Your Job
04.    01.    07.    Guerilla Toss - CEO of Personal & Pleasure
05.    10.    07.    PVA - Enough
06.    13.    03.    Chicarica - Cara
07.    11.    04.    Baxter Dury - Alpha Dog 
08.    21.    05.    Dubstar - We're the Lucky Ones
09.    06.    08.    Allie X - 7th Floor
10.    04.    06.    Sorry - Today Might Be the Hit

11.    12.    07.    FKA twigs - Girl Feels Good
12.    17.    03.    thức - nỗi buồn đô thị 
13.    16.    04.    Homogénica - Fan
14.    05.    10.    Bill Callahan - The Man I'm Supposed to Be
15.    24.    06.    Mandy, Indiana - Magazine
16.    08.    10.    Gorillaz - The God of Lying (feat. IDLES)
17.    07.    09.    YMA - 2001
18.    19.    08.    Smerz - Feisty
19.    NE.   01.    The Last Dinner Party - Agnus Dei
20.    34.    08.    Not for Radio - Puddles

21.    25.    03.    Pulp - The Man Comes Around
22.    14.    09.    David Byrne - T Shirt
23.    26.    05.    Joan Thiele - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)
24.    23.    05.    Kula Shaker - Be Merciful
25.    32.    06.    Madison Beer - Yes Baby
26.    27.    11.    Gelli Haha - Funny Music
27.    NE.   01.    Guerilla Toss - Psychosis Is Just a Number
28.    15.    10.    bar italia - Plastered
29.    18.    12.    Lily Allen - Fruityloop
30.    30.    02.    Morrissey - Make Up Is a Lie

31.    31.    02.    Miki Berenyi Trio - Ubique
32.    20.    08.    Hatchie - Only One Laughing
33.    33.    02.    Panchiko - Chapel of Salt
34.    22.    09.    Bucle Lunar - Subió el maldito dolar
35.    NE.   01.    Alex Rossi - Come stai?
36.    29.    04.    Gruff Rhys - Dos Amdani
37.    35.    11.    The Mountain Goats - Cold at Night
38.    40.    11.    The The - Unrequited
39.    28.    13.    The New Eyes - Highway Man
40.    36.    13.    Sudan Archives - My Type

Eksmisja:

z 37 po 11 tyg. Ladytron - I See Red (max: 5)
z 38 po 13 tyg. Magdalena Bay - Human Happens (max: 3)
z 39 po 11 tyg. Depeche Mode - In the End (max: 11)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej