Mogilska 121/40 - Notowanie 223 (13.02.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł  

01.    01.    04.    The Last Dinner Party - Agnus Dei
02.    06.    03.    Arctic Monkeys - Opening Night
03.    11.    05.    Morrissey - Make-Up Is a Lie
04.    15.    03.    Yasine Hamdan - Shmaali
05.    03.    07.    Rochelle Jordan - Doing It Too
06.    04.    07.    Baxter Dury - Alpha Dog 
07.    09.    06.    thức - nỗi buồn đô thị 
08.    23.    05.    Miki Berenyi Trio - Ubique
09.    12.    07.    Homogénica - Fan
10.    05.    10.    FKA twigs - Girl Feels Good

11.    07.    06.    Pulp - The Man Comes Around
12.    02.    06.    Chicarica - Cara
13.    22.    02.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
14.    16.    03.    Jessie Ware - I Could Get Used to It
15.    08.    10.    PVA - Enough
16.    13.    08.    Joan Thiele - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)
17.    14.    08.    Flora Fishbach - Comme Jean Reno (feat. Jean Reno)
18.    18.    11.    Smerz - Feisty
19.    24.    02.    YMA - O anjo cometa
20.    26.    02.    Marlon Magnée - People Are Afraid

21.    NE.   01.    Morrissey - Notre-Dame
22.    NE.   01.    Herbert & Momoko - Someone Like You
23.    17.    10.    Guerilla Toss - CEO of Personal & Pleasure
24.    21.    08.    Dubstar - We're the Lucky Ones
25.    10.    09.    Sorry - Today Might Be the Hit
26.    NE.   01.    Sorry - Echoes
27.    29.    02.    Turnstile - I Care
28.    28.    05.    Panchiko - Chapel of Salt
29.    35.    03.    Father John Misty - The Old Law
30.    NE.   01.    Ladytron - A Death in London

31.    20.    10.    Stereolab - Fed Up with Your Job
32.    19.    11.    Allie X - 7th Floor
33.    31.    04.    Guerilla Toss - Psychosis Is Just a Number
34.    32.    12.    YMA - 2001
35.    33.    04.    Alex Rossi - Come stai?
36.    25.    13.    Bill Callahan - The Man I'm Supposed to Be
37.    27.    11.    Not for Radio - Puddles
38.    30.    09.    Mandy, Indiana - Magazine
39.    34.    08.    Kula Shaker - Be Merciful
40.    37.    14.    Gelli Haha - Funny Music

Eksmisja:

z 36 po 11 tyg. David Byrne - T Shirt (max: 5)
z 38 po 14 tyg. Lily Allen - Fruityloop (max: 1)
z 39 po 06 tyg. Gruff Rhys - Dos Amdani (max: 29)
z 40 po 12 tyg. Gorillaz - The God of Lying (feat. IDLES) (max: 6)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej