Mogilska 121/40 - Notowanie 224 (20.02.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł  

01.    02.    04.    Arctic Monkeys - Opening Night
02.    04.    04.    Yasine Hamdan - Shmaali
03.    08.    06.    Miki Berenyi Trio - Ubique
04.    03.    06.    Morrissey - Make-Up Is a Lie
05.    01.    05.    The Last Dinner Party - Agnus Dei
06.    13.    03.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
07.    22.    02.    Herbert & Momoko - Someone Like You
08.    19.    03.    YMA - O anjo cometa
09.    09.    08.    Homogénica - Fan
10.    14.    04.    Jessie Ware - I Could Get Used to It

11.    05.    08.    Rochelle Jordan - Doing It Too
12.    12.    07.    Chicarica - Cara
13.    06.    08.    Baxter Dury - Alpha Dog 
14.    07.    07.    thức - nỗi buồn đô thị 
15.    16.    09.    Joan Thiele - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)
16.    21.    02.    Morrissey - Notre-Dame
17.    11.    07.    Pulp - The Man Comes Around
18.    26.    02.    Sorry - Echoes
19.    20.    03.    Marlon Magnée - People Are Afraid
20.    27.    03.    Turnstile - I Care

21.    10.    11.    FKA twigs - Girl Feels Good
22.    18.    12.    Smerz - Feisty
23.    30.    02.    Ladytron - A Death in London
24.    NE.   01.    Friko - Seven Days
25.    17.    09.    Flora Fishbach - Comme Jean Reno (feat. Jean Reno)
26.    29.    04.    Father John Misty - The Old Law
27.    15.    11.    PVA - Enough
28.    24.    09.    Dubstar - We're the Lucky Ones
29.    NE.   01.    The New Pornographers - Votive
30.    NE.   01.    Harry Styles - Aperture

31.    23.    11.    Guerilla Toss - CEO of Personal & Pleasure
32.    NE.   01.    Peter Gabriel - Put the Bucket Down (Bright-Side Mix)
33.    25.    10.    Sorry - Today Might Be the Hit
34.    33.    05.    Guerilla Toss - Psychosis Is Just a Number
35.    28.    06.    Panchiko - Chapel of Salt
36.    35.    05.    Alex Rossi - Come stai?
37.    32.    12.    Allie X - 7th Floor
38.    34.    13.    YMA - 2001
39.    38.    10.    Mandy, Indiana - Magazine
40.    31.    11.    Stereolab - Fed Up with Your Job

Eksmisja:

z 36 po 13 tyg. Bill Callahan - The Man I'm Supposed to Be (max: 5)
z 37 po 11 tyg. Not for Radio - Puddles (max: 20)
z 39 po 08 tyg. Kula Shaker - Be Merciful (max: 19)
z 40 po 14 tyg. Gelli Haha - Funny Music (max: 15)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej