Mogilska 121/40 - Notowanie 227 (13.03.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł  

01.    01.    07.    Arctic Monkeys - Opening Night
02.    02.    05.    Herbert & Momoko - Someone Like You
03.    03.    06.    YMA - O anjo cometa
04.    07.    03.    My New Band Believe - Numerology
05.    12.    06.    Marlon Magnée - People Are Afraid
06.    10.    04.    Friko - Seven Days
07.    23.    02.    Momoko Gill - Rewind/Remind
08.    08.    05.    Ladytron - A Death in London
09.    05.    06.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
10.    09.    08.    The Last Dinner Party - Agnus Dei

11.    04.    07.    Yasine Hamdan - Shmaali
12.    06.    07.    Jessie Ware - I Could Get Used to It
13.    25.    04.    Peter Gabriel - Put the Bucket Down
14.    15.    03.    Anna Calvi - God's Lonely Man (feat. Iggy Pop)
15.    14.    06.    Turnstile - I Care
16.    11.    05.    Sorry - Echoes
17.    20.    04.    The New Pornographers - Votive
18.    16.    09.    Morrissey - Make-Up Is a Lie
19.    19.    09.    Miki Berenyi Trio - Ubique
20.    17.    10.    Chicarica - Cara

21.    24.    02.    Le Reste - Another Year
22.    28.    02.    Get Well Soon - The Golden Toilet Heist
23.    13.    07.    Father John Misty - The Old Law
24.    18.    10.    Pulp - The Man Comes Around
25.    22.    11.    Rochelle Jordan - Doing It Too
26.    31.    02.    Genesis Owusu - Stampede
27.    34.    03.    Prostitute - Judge (Fast)
28.    NE.   01.    Heavenly - Scene Stealing
29.    33.    03.    Noura Mint Seymali - Lehjibb
30.    NE.   01.    Ninush - I Don't Mind

31.    36.    08.    Guerilla Toss - Psychosis Is Just a Number
32.    NE.   01.    Voodoo Jürgens - Vaschwindn
33.    NE.   01.    Ditonellapiaga - Che fastidio!
34.    27.    05.    Morrissey - Notre-Dame
35.    29.    12.    Joan Thiele - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)
36.    32.    08.    Alex Rossi - Come stai?
37.    21.    11.    Homogénica - Fan
38.    26.    11.    Baxter Dury - Alpha Dog 
39.    35.    10.    thức - nỗi buồn đô thị 
40.    37.    13.    Mandy, Indiana - Magazine

Eksmisja:

z 30 po 03 tyg. Harry Styles - Aperture (max: 27)
z 38 po 11 tyg. Flora Fishbach - Comme Jean Reno (feat. Jean Reno) (max: 2)
z 39 po 13 tyg. FKA twigs - Girl Feels Good (max: 5)
z 40 po 14 tyg. Smerz - Feisty (max: 11)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej