Mogilska 121/40 - Notowanie 228 (20.03.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł  

01.    01.    08.    Arctic Monkeys - Opening Night
02.    04.    04.    My New Band Believe - Numerology
03.    07.    03.    Momoko Gill - Rewind/Remind
04.    03.    07.    YMA - O anjo cometa
05.    02.    06.    Herbert & Momoko - Someone Like You
06.    05.    07.    Marlon Magnée - People Are Afraid
07.    08.    06.    Ladytron - A Death in London
08.    13.    05.    Peter Gabriel - Put the Bucket Down (Bright-Side Mix)
09.    06.    05.    Friko - Seven Days
10.    14.    04.    Anna Calvi - God's Lonely Man (feat. Iggy Pop)

11.    21.    03.    Le Reste - Another Year
12.    23.    08.    Father John Misty - The Old Law
13.    09.    07.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
14.    17.    05.    The New Pornographers - Votive
15.    10.    09.    The Last Dinner Party - Agnus Dei
16.    15.    07.    Turnstile - I Care
17.    16.    06.    Sorry - Echoes
18.    12.    08.    Jessie Ware - I Could Get Used to It
19.    28.    02.    Heavenly - Scene Stealing
20.    11.    08.    Yasine Hamdan - Shmaali

21.    NE.   01.    Black Country, New Road - Strangers
22.    22.    03.    Get Well Soon - The Golden Toilet Heist
23.    18.    10.    Morrissey - Make-Up Is a Lie
24.    20.    11.    Chicarica - Cara
25.    26.    03.    Genesis Owusu - Stampede
26.    NE.   01.    Imarhan - Amazan Amoutay
27.    19.    10.    Miki Berenyi Trio - Ubique
28.    30.    02.    Ninush - I Don't Mind
29.    NE.   01.    Haute & Freddy - Freaks
30.    27.    04.    Prostitute - Judge (Fast)

31.    25.    12.    Rochelle Jordan - Doing It Too
32.    NE.   01.    Altın Gün - Neredesin sen 
33.    33.    02.    Ditonellapiaga - Che fastidio!
34.    29.    04.    Noura Mint Seymali - Lehjibb
35.    24.    11.    Pulp - The Man Comes Around
36.    32.    02.    Voodoo Jürgens - Vaschwindn
37.    31.    09.    Guerilla Toss - Psychosis Is Just a Number
38.    36.    09.    Alex Rossi - Come stai?
39.    40.    14.    Mandy, Indiana - Magazine
40.    35.    13.    Joan Thiele - Occhi da gangster (feat. Frah Quintale)

Eksmisja:

z 34 po 05 tyg. Morrissey - Notre-Dame (max: 13)
z 37 po 11 tyg. Homogénica - Fan (max: 8)
z 38 po 11 tyg. Baxter Dury - Alpha Dog (max: 5)
z 39 po 10 tyg. thức - nỗi buồn đô thị (max: 7)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej