Mogilska 121/40 - Notowanie 230 (03.04.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł

01.    01.    06.    My New Band Believe - Numerology
02.    02.    09.    YMA - O anjo cometa
03.    04.    05.    Momoko Gill - Rewind/Remind
04.    14.    03.    Black Country, New Road - Strangers
05.    24.    02.    Avalon Emerson - Eden
06.    08.    05.    Le Reste - Another Year
07.    03.    08.    Herbert & Momoko - Someone Like You
08.    05.    09.    Marlon Magnée - People Are Afraid
09.    10.    06.    Anna Calvi - God's Lonely Man (feat. Iggy Pop)
10.    07.    07.    Friko - Seven Days


11.    19.    06.    Prostitute - Judge (Fast)
12.    13.    07.    The New Pornographers - Votive
13.    09.    08.    Ladytron - A Death in London
14.    21.    05.    Get Well Soon - The Golden Toilet Heist
15.    18.    09.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
16.    06.    10.    Arctic Monkeys - Opening Night
17.    23.    03.    Imarhan - Amazan Amoutay
18.    12.    07.    Peter Gabriel - Put the Bucket Down (Bright-Side Mix)
19.    NE.   01.    Calypso Valois - L'Homme poisson
20.    NE.   01.    My New Band Believe - Love Story

21.    27.    02.    Aldous Harding - One Stop
22.    20.    11.    The Last Dinner Party - Agnus Dei
23.    16.    04.    Heavenly - Scene Stealing
24.    15.    08.    Sorry - Echoes
25.    11.    09.    Turnstile - I Care
26.    NE.   01.    Modern Woman - Dashboard Mary
27.    NE.   01.    Grace Ives - Stupid Bitches
28.    25.    04.    Ditonellapiaga - Che fastidio!
29.    28.    04.    Ninush - I Don't Mind
30.    29.    03.    Haute & Freddy - Freaks

31.    32.    03.    Altın Gün - Neredesin sen 
32.    17.    10.    Father John Misty - The Old Law
33.    26.    10.    Jessie Ware - I Could Get Used to It
34.    22.    10.    Yasine Hamdan - Shmaali
35.    33.    02.    Mandy, Indiana - Cursive
36.    31.    12.    Miki Berenyi Trio - Ubique
37.    37.    04.    Voodoo Jürgens - Vaschwindn
38.    35.    02.    Squeeze - Trixies, Pt. 2
39.    40.    14.    Rochelle Jordan - Doing It Too
40.    30.    13.    Chicarica - Cara

Eksmisja:

z 34 po 05 tyg. Noura Mint Seymali - Lehjibb (max: 29)
z 36 po 11 tyg. Morrissey - Make-Up Is a Lie (max: 3)
z 38 po 04 tyg. Genesis Owusu - Stampede (max: 25) 
z 39 po 10 tyg. Alex Rossi - Come stai? (max: 33)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej