Mogilska 121/40 - Notowanie 232 (17.04.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł

01.    02.    04.    Avalon Emerson - Eden
02.    06.    03.    My New Band Believe - Love Story
03.    08.    03.    Calypso Valois - L'Homme poisson
04.    04.    05.    Black Country, New Road - Strangers
05.    03.    07.    Momoko Gill - Rewind/Remind
06.    25.    03.    Modern Woman - Dashboard Mary
07.    01.    08.    My New Band Believe - Numerology
08.    24.    02.    Bedouine - Long Way to Fall
09.    10.    04.    Aldous Harding - One Stop
10.    09.    07.    Get Well Soon - The Golden Toilet Heist

11.    17.    06.    Ninush - I Don't Mind
12.    11.    07.    Le Reste - Another Year
13.    07.    08.    Prostitute - Judge (Fast)
14.    05.    11.    YMA - O anjo cometa
15.    30.    02.    Kelsey Lu - Running to Pain
16.    29.    02.    Death Cab for Cutie - Riptides
17.    13.    08.    Anna Calvi - God's Lonely Man (feat. Iggy Pop)
18.    NE.   01.    Miki Berenyi Trio - Island of One
19.    22.    03.    Grace Ives - Stupid Bitches
20.    14.    10.    Ladytron - A Death in London

21.    33.    02.    Fcukers - L.U.C.K.Y
22.    12.    11.    Marlon Magnée - People Are Afraid
23.    NE.   01.    Suki Waterhouse - Back in Love
24.    20.    12.    Arctic Monkeys - Opening Night
25.    NE.   01.    Julia Cumming - Please Let Me Remember This
26.    18.    05.    Imarhan - Amazan Amoutay
27.    16.    10.    Herbert & Momoko - Someone Like You
28.    28.    05.    Altın Gün - Neredesin sen 
29.    NE.   01.    Not for Radio - Moment
30.    15.    09.    The New Pornographers - Votive

31.    19.    11.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
32.    23.    06.    Ditonellapiaga - Che fastidio!
33.    38.    12.    Jessie Ware - I Could Get Used to It
34.    21.    09.    Friko - Seven Days
35.    31.    10.    Sorry - Echoes
36.    32.    04.    Mandy, Indiana - Cursive
37.    34.    05.    Haute & Freddy - Freaks
38.    26.    09.    Peter Gabriel - Put the Bucket Down (Bright-Side Mix)
39.    27.    06.    Heavenly - Scene Stealing
40.    36.    13.    The Last Dinner Party - Agnus Dei

Eksmisja:

z 35 po 10 tyg. Turnstile - I Care (max: 11)
z 37 po 11 tyg. Father John Misty - The Old Law (max: 12)
z 39 po 03 tyg. Squeeze - Trixies, Pt. 2 (max: 35)
z 40 po 11 tyg. Yasine Hamdan - Shmaali (max: 2)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej