Mogilska 121/40 - Notowanie 233 (24.04.2026)

-

Kolejno: pozycja, poprzednia pozycja, liczba tygodni, wykonawca i tytuł

01.    01.    05.    Avalon Emerson - Eden
02.    02.    04.    My New Band Believe - Love Story
03.    03.    04.    Calypso Valois - L'Homme poisson
04.    06.    04.    Modern Woman - Dashboard Mary
05.    04.    06.    Black Country, New Road - Strangers
06.    05.    08.    Momoko Gill - Rewind/Remind
07.    08.    03.    Bedouine - Long Way to Fall
08.    15.    03.    Kelsey Lu - Running to Pain
09.    25.    02.    Julia Cumming - Please Let Me Remember This
10.    23.    02.    Suki Waterhouse - Back in Love

11.    21.    03.    Fcukers - L.U.C.K.Y
12.    09.    05.    Aldous Harding - One Stop
13.    07.    09.    My New Band Believe - Numerology
14.    12.    08.    Le Reste - Another Year
15.    18.    02.    Miki Berenyi Trio - Island of One
16.    11.    07.    Ninush - I Don't Mind
17.    13.    09.    Prostitute - Judge (Fast)
18.    28.    06.    Altın Gün - Neredesin sen
19.    19.    04.    Grace Ives - Stupid Bitches
20.    16.    03.    Death Cab for Cutie - Riptides

21.    17.    09.    Anna Calvi - God's Lonely Man (feat. Iggy Pop)
22.    10.    08.    Get Well Soon - The Golden Toilet Heist
23.    14.    12.    YMA - O anjo cometa
24.    NE.   01.    Lime Garden - 23
25.    NE.   01.    Modest Mouse - Picking Dragons' Pockets
26.    20.    11.    Ladytron - A Death in London
27.    29.    02.    Not for Radio - Moment
28.    27.    11.    Herbert & Momoko - Someone Like You
29.    32.    07.    Ditonellapiaga - Che fastidio!
30.    NE.   01.    Yasine Hamdan - Abyss

31.    NE.   01.    The Twilight Sad - Attempt a Crash Landing - Theme
32.    24.    13.    Arctic Monkeys - Opening Night
33.    30.    10.    The New Pornographers - Votive
34.    37.    06.    Haute & Freddy - Freaks
35.    26.    06.    Imarhan - Amazan Amoutay
36.    36.    05.    Mandy, Indiana - Cursive
37.    31.    12.    Nusantara Beat - Ke Masa Lalu
38.    22.    12.    Marlon Magnée - People Are Afraid
39.    33.    13.    Jessie Ware - I Could Get Used to It
40.    34.    10.    Friko - Seven Days

Eksmisja:

z 35 po 10 tyg. Sorry - Echoes (max: 11)
z 38 po 09 tyg. Peter Gabriel - Put the Bucket Down (Bright-Side Mix) (max: 8)
z 39 po 06 tyg. Heavenly - Scene Stealing (max: 16)
z 40 po 13 tyg. The Last Dinner Party - Agnus Dei (max: 1)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Saint Etienne - Glad

-
Saint Etienne ponownie robią muzykę rozrywkową – i to jest bardzo dobra wiadomość. W ostatnich latach odwróceniu uległ kojarzący się z trio parytet komponowania. Wielkomiejski, kawiarniany pop, który dotychczas dyskretnie podpierał się na barkach retro sampli, ustąpił miejsca ambientowym eskapadom, oplecionym dźwiękami otoczenia i szczątkowymi wokalami. W efekcie eksperymenty z dwóch poprzednich płyt – chociaż z grubsza docenione przez krytyków i fanów – zacumowały zespół w porcie, który pozostaje dla mojej percepcji nie do końca dostępny. Nie dlatego, że nie lubię takiej muzyki, lecz przez wzgląd na kontekst – Saint Etienne to nie są pół-awangardowi minimaliści. W takich okolicznościach tym szerzej otwieram ramiona, witając na majowej playliście „ Glad ” . Odpowiedzialny za produkcję Tom Rowlands z The Chemical Brothers mógłby sugerować odbicie w stronę wyszlifowanego grania parkietowego, jednak tutaj czeka na wszystkich ekspertów pewna niespodzianka. Nowy singiel to racze...
Czytaj więcej

Wolf Alice - Bloom Baby Bloom

-
Podczas gdy w wielkanocnym koszyczku od Wolf Alice każdy znajdował swoją pisankę, ja dumałem nad skalą dobrowolnego zaciągu w służbie kampanii na rzecz ich predestynacji. Oczywiście dekadę temu Wielka Brytania miała wszelkie powody, żeby alarmować o kondycji rodzimej muzyki rockowej jako ginącym gatunku. Sam wypatrywałem następców post-britpopowych kapel, które zdążyły już okrzepnąć i jak jeden mąż kończyły swoje świeże podboje w drugiej setce brytyjskiej listy singli. Na uroki Wolf Alice byłem jednak odporny i nie przekonywało mnie nawet używanie w utworach cytatów z Makbeta. Jeżeli już, to gdybym mocniej się skupił, mógłbym rzeczywiście wyciągnąć więcej z ich pierwszych dwóch płyt  – zagranych z pewnym nerwem i pamiętających o dobrych tradycjach brytyjskiej sceny indie początku lat 90. Natomiast  „ Blue Weekend ” , czyli ten krążek, który wszyscy pokochali miłością bezwarunkową, nie pytając mnie nawet o zdanie, odbieram jednoznacznie  – jako wysokobudżetową szafę gr...
Czytaj więcej

Pulp - Got to Have Love

-
„ More ” to nie będzie żaden monolit. Formuła zakładająca, że każde z nagrań stanowi może nie samotną, ale jednak wyspę, z której na najbliższą jest mniej więcej tak samo daleko jak z „ His 'N' Hers ” na „ Different Class ” czy z tej drugiej na „ This Is Hardcore ” , to ewidentnie scenariusz bazowy. O tym się wprost mówi i tym już pachnie powietrze. „ Got to Have Love ” jest w tym układzie katalizatorem wspomnień z okresu, kiedy Pulp wiedzieli już jak czynić magię. Ich britpopowa perspektywa wykraczała daleko poza komponowanie piosenek ze zmodyfikowanych pomysłów wziętych od The Beatles czy The Stone Roses. Byli niedoścignieni w socjologi, a burzliwe i zignorowane przez media początki kariery uelastyczniły ich styl. Zespół zawsze wyraźnie ściągało również na taneczny parkiet, co dobitnie ukazał podszyty kwaśnym disco krążek „ His 'N' Hers ” oraz kilka wcześniejszych singli. „ Got to Have Love ” ląduje właśnie gdzieś na tej wysokości, wybuchając raz po raz w gorącz...
Czytaj więcej